این شهرشهرِ قصه های مادر بزرگ نیستکه زیبا و آرام باشدآسمانش راهرگز آبی ندیده اممن از اینجا خواهم رفتو فرقی هم نمی کندکه فانوسی داشته باشم یا نهکسی که می گریزداز گم شدن نمی ترسد.

میگویند باران که میزند بوی “ خاک ” بلند می شود . . .

.

.

اما اینجا باران که میزند بوی “ خاطره ها ” بلند میشود !

کاش سر همان ساعت دیروز آمده بودی ..! اگر مثلا سرِ ساعت 4 بعدازظهر بیایی ، من از ساعت 3 تو دلم قند آب می شود .. و هرچه ساعت جلوتر برود ، بیشتر احساس شادی و خوشبختی می کنم .. ساعت 4 که شد، دلم بنا می کند به شور زدن و نگران شدن .. آن وقت است که قدر خوشبختی را می فهمم ..!! اما اگر تو وقت و بی وقت بیایی ، من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم ..!!؟

هیچ خوابی آنقدر عمیق نیست که من، صدایت را در آن نشنوم. حالا دوباره شب های سفید متعلق به من هستند. بیخوابی، بیخوابی شجاعانهای تا سپیده دم...

همیـــــشه ســــــــــاده بـــــودم ...

ســــــــــاده ســـــلام ڪـــــردم ...

ســــــــــاده دل دادم ...

ســــــــــاده محبت ڪـــــردم ...

ســــــــــاده بـــــاور ڪـــــردم ...

ســــــــــاده چشــــــم گفتم ...

ســــــــــاده وابستـــــه شـــــدم ...

امــــــــــا ســــــــــخت دلــــــــــم را شڪستند ... !

خیـــــلے ســــــــــخت ... !

ڪــــــــــاش انقـــــدر ســــــــــاده نبـــــودم ...

بخـنــد هــرچـنــد غـمـگینــی بـبخــش هــرچـنـد مـسکینـــی فـرامـوش کــن هــرچـنــد دلــگیــــریزیستــن اینــگــونـــه زیـبـاسـت ... بخنـــد ببخــش و فرامـوش کـــن هــرچـنــد میدانم ... آســـان نــیســـت.

آرزوهایت رو یک جا یادداشت کن

و یکی یکی از خدا بخواه

خدا یادش نمیرود اما تو یادت میرود که

چیزی که امروز داری آرزوی دیروزت بود

زندگی دفتری از خاطره هاست

چند برگی را تو ورق خواهی زد

ما بقی را قسمت

همیشه، مراقب حرف هاییکه میزنی باش !مخصوصا وقتیعصبی یا دلخور هستی ...بعضی کلمات همچو تَرکِشی می ماندکه کنارِ قلب می نشیندنمی کُشد !ولی، تا آخر عمر عذاب می دهد ...

عشق تو شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد!
زیبا بود امّا شوخی بود!
حالا...... تو بی تقصیری! خدای تو هم بی تقصیر است!
من تاوان اشتباه خود را پس میدهم...
!تمام این تنهایی تاوان « جدّی گرفتن آن شوخی » است.....